نظر فوكوياما درباره حوادث سوريه: از جنگ قومي، دموكراسي بيرون نمي آيد

{گزارش تصويري بي نظيري از درگيري هاي سوريه} با آغاز بحران سوريه، بسياري از ايرانيان با خوش بيني آن را در راستاي بهار عربي و جنبش هاي دموكراسي خواهانه ي عربي ارزيابي مي كردند، بودند و هستند كساني كه نه تنها به مشي مسلحانه اعتراضي نمي كردند بلكه معتقد بودند مي شود از دل چنين خشونت هايي مردم سالاري متولد شود.

“يوشي‌هيرو فرانسيس فوكوياما” متولد ۲۷ اكتبر ۱۹۵۲ ، فيلسوف ژاپنی الاصل آمريكايي ، متخصص اقتصاد سياسي ، رئيس گروه توسعه اقتصادي بين‌المللي دانشگاه جان هاپكينز و نويسنده كتاب “پايان تاريخ و آخرين انسان” است .

با گذشت بيش از ۲۰ ماه از اين بحران روشن شده است كه آن چه كه امروز در سوريه مي گذرد كمترين نسبت را با دموكراسي دارد و در واقع دعوايي است با هدف تضعيف قدرت سياسي بلوكي از قدرت (ايران و روسيه) و تقويت بلوك ديگري(آمريكا و عربستان و قطر).
توجه به موضع گيري هاي روسيه و چين از سويي و آمريكا و انگليس از سوي ديگر در شوراي امنيت  كاملا مويد اين است كه آنچه در سوريه مي گذرد رقابت قدرتي است كه هزينه ي آن را مردم سوريه مي دهند.

حال با گذشت ۲۰ ماه ابعاد بحران سوريه بيشتر آشكار شده است كه حتي فوكوياما هم چنين مي گويد: در سوريه بيش از ۱۸ ماه است كه جنگي خونين در گرفته كه به روشني مي‌بينيم با همه نظريه‌هايي كه براي انقلاب‌هاي بهار عربي زده مي‌شود، متفاوت است. ما نمي‌توانيم بگوييم كشوري وارد جنگ داخلي شود به صرف اين كه به دموكراسي برسد. نه تنها سوريه بلكه هيچ كدام از كشورهاي عربي را نمي‌توان با دموكراسي‌هاي اروپا مقايسه كرد.
انديشمند آمريكايي تاكيد مي كند: در سوريه اگر حكومت اسد سقوط كند مشكلاتي بسيار بزرگ روي خواهد داد كه كاملا از مباحث دموكراسي خواهي و آزادي طلبي جدا خواهد بود. در سوريه بحث قوميت‌ها مطرح است. اين بحث باعث مي‌شود تا نگاه به دموكراسي كاملا تغيير كند. به عبارت ديگر هنگامي كه بحث برتري قوميت‌ها مطرح مي‌شود موضوع دموكراسي خواهي كنار گذاشته مي‌شود. اين دقيقا چيزي است كه ما در سوريه شاهديم.
فوكوياما معقد است: در نبود اسد ما خواهيم ديد كه كشور از هم پاشيده خواهد شد و مركزيتي كه هر كشوري نياز دارد تا بتواند براساس آن به دموكراسي برسد از بين خواهد رفت. از اين رو به اعتقاد من در سوريه با اين وضعيت هيچ كس به اهدافش نمي‌رسد، نه دموكراسي خواهان به دموكراسي خواهند رسيد و نه هيئت حاكمه كه بشار اسد رئيس‌جمهور آن است مي‌توانند قدرت سابق خود را حفظ كرده و در وضعيت سابق خود باقي بمانند.
يك سال و نيم  پيش از يك روزنامه نگار برجسته جهان عرب درباره حوادث سوريه سئوال كردم گفت: بس حرب الطائفيه. فقط جنگ قومي.

دسته‌هادسته‌بندی نشده