ده سال با دوم خرداد

عكس: صادق حسينيده سال از دوم خرداد به چشم بر هم زدني گذشت.  ده سال پيش در دوران تحصيل شكافي عيان بين دو طرف انتخابات در مدرسه به وجود آمده بود. شكافي كه خاطره انگيز بود براي ما. دوستان ديگر هم كه در مدارس خوب تهران تحصيل مي كردند كم و بيش چنين وضعي داشتند. از صالح ربيعي و محمد گلزاري كه در دبيرستان معلم آتشي افروختند تا ما كه در مجتمع خواجه نصيرالدين طوسي جنجال ها ايجاد كرديم.

 

عكس: صادق حسينيده سال پيش با اعتقاد به حركت فرهنگي و رويكرد ايماني فرزند متعهد و باتقواي امام، بستر انديشه اي ذهنمان را ساختيم و امروز با همان اعتقاد كه فزون تر است تلاش مي كنيم البته كماكام معتقدم كمي چاشني خشونت لازم است!

ديروز هم كه آقا مصطفي خبر داده بودند با اشتياق رفتم و البته خيلي چهره هاي آشنايي ديدم از سياسيون معتدل و غير معتدل تا همكاران سابق.

سيد مهربان و با اخلاق بر دستاوردها و برنامه هاي دوم خرداد تاكيد نكرد كه افكار عمومي خود بهترين گواه است تنها گفت: ما مي خواهيم كه جهان ما را به مهرباني بشناسد و نه از ما بهراسد.

اولين دهه دوم خرداد در جمع زيادي از طرفداران در حالي برگزار شد كه هيچ اطلاع رساني عمومي نشده بود.

عكس: صادق حسيني

دوم خرداد براي ما صرف نظر از يك انتخاب سياسي، يك انتخاب فرهنگي نيز بود، انتخابي كه در مقابل انديشه دخالت و مديريت تمام عيار در عرصه هاي فرهنگي، تدبير اعتماد به مردم، آسان گيري و خوش خلقي در فرهنگ معمول شد.

در اين دوره ي مهرورزي شايد مردم راحت تر متوجه وجه تمايزات اين دو ديدگاه فرهنگي بشوند. ديدگاهي كه همه مجرمند غير از حلقه دوستان.

افزايش مميزي هاي فرهنگي، افرايش خود سانسوري رسانه ها، مهرورزي در داستان حجاب و داستان هايي كه خود شاهد آن هستيد بهترين شاخص براي ارزيابي اين دو رويكرد فرهنگي است.

به هر حال رويكرد اصلاح طلبي اي كه نه در دام تجددخواهي و فرنگ نشيني بيفتد و نه در دام قشري گري و بازي سياسي، رويكردي است كه از انديشه و خرد سرچشمه مي گيرد و حتما از افراطي گري دوري مي كند.

دسته‌هادسته‌بندی نشده

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.