روایت هاشمی از واکنش تلخ رهبری به اخلال در سخنرانی سید حسن خمینی

علی اکبر هاشمی رفسنجانی رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت: اتفاقي كه در مراسم سالگرد امام(ره) در حرم اتفاق افتاد، انصافاً از آن نوع كارهاي نامعقولي بود كه در آستانه بحث‌هاي تحريم اتفاق افتاد. نبايست اين‌جور بشود. حالا افرادي كه اين كار را كردند چه كساني بودند؟ چرا اين كار را كردند؟ ما نمي‌دانيم. اما هيچ كس از دوستان انقلاب و داخل كشور، سود نبردند مردم اهانت به بيت امام(ره) را تحمل نمي‌كنند. شخص حسن آقاي خميني، يك عالم جليل‌القدر و حقيقتاً دانشمند جامعي است از تبار امام(ره) كه اهانت به او، معلوم است كه در جامعه سخت است. مردم فراموش نمي‌كنند كه تصاوير فرزند حاج احمد  آقا را در كنار امام با چه فضاي محبت‌‌آميزي منتشر مي‌كنند. و آنها را در خانه‌هايشان دارند. ‌اين‌جور رفتار، رنجاندن بيت امام(ره) كار درستي نبود، كار بدي بود. من آن روز در اتاق انتظار، خدمت مقام معظم رهبري نشسته بودم، مي‌ديدم ايشان ناراحتند. يك وقت كه حسن آقا پيشنهاد صلوات داد و صداي بسيار بلندي از جمعيت به گوش رسيد كه برخلاف آن شعارها، يك دفعه انبوه جامعه، در آنجا صلوات فرستادند. رهبري معظم انقلاب، خوشحال شدند. به من گفتند ببين، اين جمعيت است، نه آن صدايي كه از يك معدودي درمي‌آيد. جمعيت وفادار است.

قبل از سخنراني حسن آقا رنجيده بود. مي‌خواست صحبت نكند. باز همان جلوي من بود كه رهبري معظم به ايشان گفتند كه مناسب نيست شما صحبت نكنيد. مردم انتظار دارند از شما مطالبي بشنوند. و ايشان را ترغيب كردند كه بروند. آن كاري كه جلوي تريبون در انظار كردند، خيلي معنادار بود. خوب اين سالها، اين مراسم تكرار شده، مقام معظم رهبري هيچ وقت حسن آقا را جلوي مردم نبوسيده بودند آنهايي كه اين را مي‌ديدند، بايد درس مي‌گرفتند، مي‌فهميدند، اين يك اشاره‌اي داشت، خوب ايشان در اين حد، اين‌گونه رمزگونه نظرشان را اعلام كردند.

من مي‌بينم بعد از آن هم، همان‌هايي كه محرك اين جمعيت بودند، هنوز دارند مقاله مي‌نويسند، سخنراني مي‌كنند، تحريك مي‌كنند، اين چه چيزي است؟ چه نفعي از آن مي‌بريم؟ اما حقيقتاً نبايد اين كارها تكرار شود. يعني همه متعهد باشند در اين شرايط، نداي وحدت و همدلي خيلي مقدم است بر اينكه كسي كينه‌اش را بر سر فردي خاص خالي كند. يا حرفي به يك كسي بزند.

انتقادها در حد زبان‌هاي لطيف و منطقي جواب مي‌دهد، استدلال در حد يك مقاله، در حد يك صحبت، خيلي مؤدبانه مي‌تواند باشد اما اين‌گونه برخوردها جواب نمي‌دهد. من خواهش مي‌كنم از اعضاي محترم كه حالا خدمتشان هستيم، هر جا دستشان مي‌رسد، سعي كنند، فضا را فضاي همدلي كنند به جاي فضاي برخورد و طرد و خصومت و كينه. كه تفرقه براي ما سم است. انشاءالله كه خداوند همان وحدت كلمه كه انقلابمان را پيروز كرد و از همه گردنه‌ها عبور داد، دوباره به ما هديه بفرمايد كه بتوانيم خودمان را آماده كنيم براي مراحل توسعه انقلاب.

دسته‌هادسته‌بندی نشده

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.