هان ای زیان رسیده؛ سه روايت از محرم

سالياني است چند، در روزعاشورا وعاظ و مداحان، حسين (ع) را چنان مي كشند كه داد و فغان مستمعين مخلص، گوش آسمان را پر مي كند زنهار كه امروز، حسين عليه السلام بيش از هر زمان ديگري نيازمند زنده شدن است.

دریاست مجلس او دریاب وقت و دُر یاب         هان ای زیان رسیده وقت تجارت آمد

روايت اول: زنده است حسين (ع)
به سبب توفيق، توانستم امسال در مراسم دهه اول محرم حضرت استاد امجد كه خدا حفظشان كند، شركت كنم. في الواقع مراسم بي پيرايه و مخلصانه اي بود نه از بلندگوهاي آنچناني خبري بود و نه از مداحان فارغ التحصيل از مدرسه ذبح.
برنامه با  سخنراني هاي كوتاه ، موجز آغاز مي شد و با سينه زني و دعاي استاد خاتمه مي يافت. سخنرانان كه غالبا روحانيوني سيد بودند نه از خواب و روياهاي آنچناني ذكري مي كردند و نه از نه از تكنيك هاي امروزين اشك درآوردن استفاده مي كردند.
شيخنا امجد و ديگر سخنرانان، مفاهيمي بسيط و عميق را با بياني به غايت ساده بازگو مي نمودند، نه ذكري از كيفيت قتلگاه كردند نه بر احساست سوار شدند. اما همين گفتار ساده و غير فصيح استاد كه آراسته به زيورهاي كلامي امروزين نبود، چنان غوغا و هنگامه اي برپا مي كرد ديدني.
در تمامي سخنراني هاي دهه اول محرم، استاد امجد همواره تاكيد داشتند: ما هيچگاه در گريه براي حسين (ع) متوقف نمي شويم. اين بزرگترين ظلم به امام حسين است. چطور مي شود براي حضرت سيدالشهداء گريه كنيم و چنين و چنان، بعد در خانه ترش رو باشيم و بر اهل خانه خشونت روا داريم. پس فرق چنين گريه كني با خولي چيست وقتي سيلي به صورت همسر و دختر خود مي زند. چگونه است كه براي مصيبت حسين گريبان چاك مي كنيم و در مقابل ظلم و حق سكوت روا مي داريم؟ اين گريه براي كدامين حسين است؟ حسيني كه ما مي شناسيم براي مقابله با ظلم هر چه داشت تقديم كرد. حسيني كه ما مي شناسيم كشته نشد كه ما فقط برايش گريه كنيم.
استاد مي فرمود: شمـــر لعنت الله بسيار نماز خوان بود و پيشاني اش پينه داشت، چه شد؟ چه كرد؟ اگر قرار است بروي زيارت كربلا و بيايي دروغ بگويي، تهمت بزني، اهانت كني و در حق مردم ظلم كني و خشونت روا داري، فرقت با شمر چيست؟ تفاوت ات با خولي چيست؟ اگر قرار است با گريه براي حسين پيراهن خيس كني و بعد در مقابل حق سكوت كني تفاوت با يزيد چيست؟

آقاي امجد كه دردمند از وضع موجود اخلاق و ديانت در جامعه است، گفت: ما نمي دانيم به كدام قرآن عمل مي شود؟ هرچي مي گرديم اين روال جاري در قرآن نهي شده است. حتما در جلد دوم قرآن دروغ، تهمت، ريا و حيله گري آزاد است. حتماً در جلد دوم قرآن حرمت آبروي مومن، ناچيز شمرده شده است، چرا كه در قرآن كريم و روايت؛ آبروي مومن جايگاهي رفيع دارد.

روايت دوم: كشته شد حسين (ع)
بعد از صبحانه كه در جوار استاد امجد و حواريونش بودم، صلات ظهر به مسجد حضرت ابولفضل (شهرك غرب) رفتم يكي از وعاظ معروف و مشهور تهران را دعوت كرده بودند تا بعد از نماز سخنراني كند. شيخ به غايت زيبا و فصيح سخن مي گفت و اشك از مردم مي گرفت و نقل خواب و كرامت مي كرد و در بزرگداشت حضرتش سخن را بدانجا رساند كه: تخصص حضرت قمر بني هاشم (ع) در نيزه بود. حتي گفته شد وقتي نيزه ايشان به دشمن اصابت مي كرد باز به دست ايشان باز مي گشته است!
در تمام سخنراني ۴۵ دقيقه حضرت واعظ، كلمه اي از ظلم و حق گويي و اين كه چرا بايد حركت ظلم ستيز حسين (ع) را زنده‌داشت نبود، كلامي از اينكه ظلم چيست بر زبان جاري نشد، سخني در فلسفه قيام حسين گفته نشد.  در عوض سخن ها راند از گريه كردن و كيفيت قتل‌گاه و …
بعد از سخنان شيخ، مداح جوان و خوش صدايي، مداحي خود را آغاز كرد و براي اشك گرفتن از مردم چه ها كه نگفت و چه داستان هايي كه نبافت.
حاصل اين سخنان چيست؟ چه بينشي بر مومنين اضافه مي شود با شنيدن مداوم كيفيت فجايع عاشورا؟ نياز جنبش حسيني در تمام اعصار، چرايي حركت امام است يا كيفيت فجايع ظلمه در ۱۰ محرم سال ۶۱ هجري؟    آيا نياز جنبش حسيني، شناخت حق و ظلم نيست؟
حالم دگرگون شد؛ چه تفاوت شگرفي است! مي توان خوب سخن نگفت ولي سخن خوب گفت و مي توان خوب سخن گفت ولي سخن خوب نگفت.

روايت سوم: كل يوم عاشورا
شب تاسوعا،  يكي از دوستان عزيز خبري تلخي داد، خواهر مومن اش كه برگزيده كنكور كارشناسي ارشد است و با گزينش از حضور در دانشگاه محروم شده را برده بودند براي معرفي به زندان براي گذاران دوران محبس، پس تقاضا داشتند كه بعد از ايام عاشورا به زندان بيايد.
تنها اتهام اين خواهر با حميت كه قضات مستقل! عقوبت حبس يكساله به وي داده اند، ارسال چند پيامك و حضور در راهپيمايي مسالمت آميز بود.
طبيعي است در ارزش هاي اسلامي و حكومي مولانا علي ابن ابي طالب(ع)، انتقاد از حكومت و حاكم وظيفه است  و داراي پاداش نه عقوبت. آيا چنين رفتارهايي با اين خواهر و ديگر خواهران و برادران كه غالبا بي گناه هستند، مي شود مصداق ظلم نيست؟
چه شد «كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا»؟ مگر جز اين است كه پيام و درس حسين عليه السلام براي تمامي تاريخ شناخت حق و ظلم است؟ براستي ما چگونه  حسين را شيعه ايم و ظلم را مي بينيم و دم نمي زنيم؟ چه خوش گفت سيد شهيدان اهل قلم كه روزي كه ظلم را در مقابلت ببيني و دم نزني آن روز، عاشوراي توست.
پيام شهادت حضرت سيدالشهداء همان قدر كه براي من و امثال ما زنده است بايد براي حاكم و قاضي و دولتمرد هم زنده باشد. نمي شود براي ظلم در فلسطين و عراق و كتك خوردن دانشجويان در انگليس داغ دار شد و در مقابل ظلم و پايمال شدن حق در وطن سكوت پيشه كرد.
ياد دعاهاي حضرت استاد امجد در پايان برنامه هايش به خير، مي فرمود ما دعايي بهتر از درخواست هايي كه امام زمان مطرح كرده اند، نداريم:

و تفضل علي علمائنا بالزهد و النصيحه… وعلى الأمراء بالعدل والشفقة وعلى الرعية بالإنصاف وحسن

گزارش تصويري از دهه اول محرم در حضور استاد امجد دعاء الامام المهدي عليه السلام

دسته‌هادسته‌بندی نشده

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.