نگاهي به مسائل امنيتي ايران

نگاهي به مسائل امنيتي ايران
به اهتمام: اميرحسين علينقي
ناشر: انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي
چاپ اول: ۱۳۸۰
تيراژ: ۳۰۰۰ نسخه
شابك: ۱-۱۵-۶۹۶۴-۹۶۴
مقدمه
برخي ويژگي هاي دو رويكرد امنيتي در كشور: اميرحسين علينقي
گفتمان ملي در جمهوري اسلامي ايران: محمدرضا تاجيك
رويكرد هاي عمده نسبت به امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران: ابراهيم حاجياني
وضعيت جاري امنيت ملي در جمهوري اسلامي ايران: علي كريمي مله
مهمترين مسائل امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران: عباس عبدي
مسائل اساسي در امنيت حقوقي جمهوري اسلامي ايران: حسن ره پيك

كتاب شامل دغدغه هايي است كه در جامعه مطرح است و حسن اش اين كه قالبي نسبتا علمي، جامع و واقع بينانه دارد.
گفتمان اول در امنيت ملي:  بر تداوم روندهاي گذشته تاكيد مي كند و آينده جمهوري اسلامي ايران را منوط به ادامه راه گذشته مي داند…. بر اساس اين نگرش اصولا انقلاب اسلامي از لحظا فكري تضاد كاملي با ارزش هاي غربي دارد و اين تضاد به طرز محوري در سياست داخلي و سياست خارجي متجلي است… پاسداري از ارزش هاي در كانون توجه نگرش ارزشي به امنيت قراردارد و هرگونه تهديدي كه متوجه ارزش هاي مورد اعتقاد جامعه! و نظام باشد، تهديد امنيتي تلقي مي شود.
مشاركت حمايت گرا و مشاركت خواست گرا…. در اين گفتمان در صورت بروز تعارض ميان امنيت حكومت و امنيت شهروندان، حفظ امنيت در سطح حكومت رجحان دارد.

گفتمان دوم: … مشروعيت سياسي نظام اسلامي، تابع كارامدي آن است و بدون كارآمدي هيچ نظام سياسي و حتي نظام اسلامي نمي تواند مشروعيت داشته باشد و تداوم پيدا كند… امنيت واقعي منوط است به احساس همدلي و همراهي و مشاركت مردم با نظام با حكومت و با دولت…. اين نگرش استبداد، انحصار و دوري از مردم را  تهديدهاي امنيتي محسوب مي كند…. كارامد كردن دستگاه سياسي در حوزه هاي مختلف شرط اصلي بقا و ضامن اعتماد مردم به آن خواهد بود… در اين گفتمان امنيت مردم مبناي اصلي امنيت حكومت است و بدون آن امنيت نظام سياسي و بقاي آن غير ممكن است…. مهمترين راه تامين امنيت حفظ پيوند  امنيت مردم با امنيت حكومت است.

گفتمان بسط محور … گفتمان حفظ محور و گفتمان رشد محور

وقتي در بستر جامعه اي انقلابي زندگي مي كنيد كه همه چيز در هاله اي از تقدس قرار مي دهد نمي توانيد خارج از سيكل و مجموعه ارزش هايي كه انقلاب ايجاد كرده و محفوظ نگه داشته است به گفتمان امنيت فكر كنيد.

اصولا انقلاب ها يك حالت آرماني را ديكته مي كنند و از وراي آرمان ها به مسائل نگاه مي كنند. نخبگان انقلابي اين گونه فكر نمي كنند كه در قبال اين فرصتي كه به دست مي آورند چه تهديدات و چه هزينه هايي را به جان مي خرند. در اين فضا به تنها چيزي كه فكر نمي شود منفعت است.

دیدگاهتان را بنویسید